تیپ #۴۲
به‌جای حدس زدن، یک سؤال روشن‌کننده بپرسید
وقتی درخواست کاربر مبهم است، ارزان‌ترین راه یک پرسش کوتاه است، نه یک حدس مطمئن‌نما. ایجنت‌هایی که خودشان جای جزئیات خالی را پر می‌کنند، پاسخ‌هایی باورپذیر اما غلط می‌سازند و کاربر تازه بعد از خراب شدن کار متوجه می‌شود. به ایجنت یاد بدهید وقتی یک فیلد ضروری مثل تاریخ، حساب یا دامنه‌ی کار مشخص نیست، بایستد و بپرسد ❓ و بعد با جواب کاربر ادامه دهد.
توضیح کامل‌تر
مدل‌های زبانی به‌طور پیش‌فرض هر شکاف اطلاعاتی را با محتمل‌ترین حدس پر می‌کنند، چون کارشان تولید ادامه‌ی متن است، نه اعتراف به ابهام. در ساخت ایجنت همین ویژگی خطرناک می‌شود، چون ایجنت فقط حرف نمی‌زند؛ ابزار فراخوانی می‌کند، ایمیل می‌فرستد، فایل را پاک می‌کند یا پرداخت انجام می‌دهد و بعضی از این کارها برگشت‌پذیر نیستند. یک پرسش روشن‌کننده در مقابل، عملی ارزان و کاملاً برگشت‌پذیر است و همان اطلاعاتی را می‌دهد که برای انتخاب درست ابزار لازم است. مثلاً اگر کاربر بگوید «سفارشم را لغو کن» و دو سفارش فعال داشته باشد، ایجنت باید بپرسد کدام‌یک، نه اینکه سفارش آخر را حدس بزند. برای پیاده‌سازی، فیلدهای ضروری هر کار را فهرست کنید و پیش از فراخوانی ابزار یک مرحله‌ی اعتبارسنجی بگذارید که در صورت خالی بودن آن‌ها، ابزار «پرسیدن سؤال» را صدا بزند. نکته‌ی آخر اینکه تعداد پرسش‌ها را کم نگه دارید و همه را یک‌جا بپرسید، وگرنه کاربر حس بازجویی پیدا می‌کند.
← بازگشت به همهٔ نکته‌های روز