تیپ #۴۸
چکلیست کوتاه برای ساخت اولین ایجنت
پیش از نوشتن حتی یک پرامپت، پنج چیز را روی کاغذ بیاورید: هدف در یک جمله، ابزارهایی که ایجنت اجازه دارد صدا بزند، چیزی که بین مراحل به خاطر میسپارد، شرط توقف سخت (سقف مراحل یا بودجه) و معیاری که موفقیت را نشان میدهد. بعد کوچکترین حلقه ممکن را با یک ابزار بسازید و هر مرحله را لاگ کنید. ایجنتی که شرط توقف ندارد، در واقع یک حلقه بیپایان گرانقیمت است 🔁.
توضیح کاملتر
ساخت ایجنت در عمل یعنی طراحی یک حلقه: مدل وضعیت فعلی را میخواند، تصمیم میگیرد کدام ابزار را صدا بزند، نتیجه را میبیند و دوباره تصمیم میگیرد. اگر این حلقه شرط توقف نداشته باشد، مدل ممکن است بینهایت ابزار صدا بزند و زمان و هزینه را هدر بدهد؛ به همین دلیل سقف مراحل و بودجه را از همان ابتدا مشخص کنید. نکته دومی که اغلب نادیده گرفته میشود، قرارداد ابزارهاست: هر ابزار به توضیح دقیق، ورودی مشخص و رفتار قابل پیشبینی در برابر خطا نیاز دارد، وگرنه مدل با پیامهای مبهم سرگردان میشود. حافظه هم بخشی از همین چکلیست است؛ باید بدانید چه چیزی بین مراحل نگه داشته میشود و چه چیزی دور ریخته میشود. در پایان، معیار موفقیت را قبل از ساخت تعیین کنید، مثلاً «سفارش را با کد رهگیری برمیگرداند» یا «حداکثر در پنج مرحله پاسخ میدهد». یک مثال ساده: ایجنت رزرو پرواز با دو ابزار جستوجو و رزرو، سقف شش مرحله و لاگ کامل، بسیار قابلاعتمادتر از ایجنتی است که ده ابزار دارد و هیچ شرط پایانی ندارد.
← بازگشت به همهٔ نکتههای روز